สายดินของมอเตอร์สามารถแช่น้ำได้หรือไม่

สายดินเป็นส่วนประกอบด้านความปลอดภัยของระบบผลิตภัณฑ์มอเตอร์และบทบาทหลักของมันคือการเชื่อมต่อตัวเรือนมอเตอร์กับพื้นดินเพื่อปกป้องความปลอดภัยส่วนบุคคลและป้องกันมอเตอร์เสียหายจากไฟฟ้าสถิต

มาตรฐาน GB/T 755 และ GB/T 14711 มีข้อกำหนดพิเศษสำหรับการต่อสายดินของมอเตอร์ ยกเว้นในกรณีที่มอเตอร์มีฉนวนเพิ่มเติม หรือติดตั้งในระบบที่มีฉนวนเพิ่มเติม หรือมีพิกัดกำลังไฟฟ้าแรงดันไฟฟ้ากระแสสลับสำหรับวงจรที่มีแรงดันไฟฟ้าต่ำกว่า 50V, แรงดันไฟฟ้ากระแสตรงต่ำกว่า 120V หรือใช้สำหรับวงจร SELV จะต้องมีอุปกรณ์ป้องกันการต่อลงดินแบบพิเศษ

สี เส้นผ่านศูนย์กลาง การยึดสายดินของมอเตอร์ การป้องกันการกัดกร่อนทางไฟฟ้า การป้องกันสนิม และความเข้ากันได้ในการใช้งานของตัวนำและชิ้นส่วนยึด สำหรับมอเตอร์ที่มีกำลังไฟฟ้าน้อยกว่า 100 กิโลวัตต์ จะมีจุดต่อสายดินอยู่แล้ว แต่เมื่อกำลังไฟฟ้าของมอเตอร์เกิน 100 กิโลวัตต์ ควรเพิ่มอุปกรณ์ต่อสายดินเพิ่มเติมจากเดิม โดยจุดต่อสายดินจะติดตั้งโดยตรงในกล่องรวมสายไฟของมอเตอร์ และจุดต่อสายดินเพิ่มเติมส่วนใหญ่จะติดตั้งที่ฐานของโครงมอเตอร์

ความต้านทานการต่อลงดินเป็นองค์ประกอบสำคัญในการรับประกันความน่าเชื่อถือของการต่อลงดินของมอเตอร์ โดยค่าที่เหมาะสมไม่ควรเกิน 0.1 โอห์มมอเตอร์ขนาดเล็กต่อลงดินและสามารถต่อลงดินได้โดยตรง และสำหรับการติดตั้งมอเตอร์ขนาดใหญ่หรืออุปกรณ์ขนาดใหญ่ จะมีระบบต่อลงดินพิเศษเพื่อให้มั่นใจได้ถึงความน่าเชื่อถือในการต่อลงดิน
ประการแรก สายดินควรมีชั้นฉนวนเพื่อป้องกันการนำกระแสลงดินผิดพลาด ประการที่สอง สายดินควรสามารถทนต่อการแช่ในของเหลวทั่วไป เช่น น้ำ โดยไม่เสื่อมสภาพ ซึ่งเป็นหนึ่งในข้อกำหนดพื้นฐานสำหรับตัวนำสายดิน ประการที่สาม ภายใต้เงื่อนไขที่สายดินเชื่อมต่อกับพื้นดินหรือระบบสายดินอย่างน่าเชื่อถือ ประสิทธิภาพการลงดินของมอเตอร์สามารถปรับปรุงได้โดยการแช่น้ำ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง หากแช่สายดินในน้ำโดยตรงแทนการลงดิน ย่อมเป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน

สำหรับการป้องกันการต่อลงดินของมอเตอร์ มีคำแนะนำและข้อกำหนดโดยละเอียดอยู่ในมาตรฐานวิชาชีพ แต่ในกระบวนการควบคุมคุณภาพและการสุ่มตัวอย่างมอเตอร์ ก็ยังอาจพบกรณีที่ไม่ได้มาตรฐานได้เสมอ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการเชื่อมต่อและการยึดสายดินกับมอเตอร์ ซึ่งอาจเกิดจากขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางของสายดินไม่เป็นไปตามข้อกำหนด